Ilk adim

7. ayın bittiği gün elimizden tutarak ilk adımını attı Şirinciğim. İlk andan itibaren hep teşvik ettik yürümesi için. Helak olduk ama uyanık olduğu saatler boyunca bitmek tükenmek bilmeyen enerjisiyle hep beraber evin içinde yürüdük, dışında yürüdük. Bizim enerjimiz bitti, belimiz, dizimiz koptu ama o yürüdü de yürüdü. Şimdi dengesini baya sağlayabilecek kıvama geldi. Şimdi 8buçuk aylık ve sanki çok uzatmadan yürüyecek gibiydi.

Zaten de “Bizim oğlan emeklemeden yürüdü” gibi laflar da kulağımızda yer etmiş. Demek ki dedik bizimki de emeklemeden yürüyecek.

Derkeeeeen..

Çocuk gelişimci doktorumuz Şirin’i yürütmememiz gerektiğini söyledi. Çünkü baştan aşağıya doğru gelişen bebeğin kalça ve çevresi gelişimini atlayıp direk ayaklara geçmek doğru değilmiş. Bak görüyor musunuz işte, biz de iyi birşey yapıyoruz sanıyorduk. 1 gün dahi olsa emeklemesini istiyoruz biz dedi doktorumuz. Biz de son birkaç gündür ailecek yerde yaşıyoruz bu sebepten. Kollarını uzattığında onu kaldıracak kimsenin olmadığını anlaması 2 gününü aldı 😀 “Demek ki ev insanları hep yerde, eh madem ben de kendi işimi kendim göreyim” demeye başladı şimdi. O ayağı altından kurtarabilse işte. Emeklemesi çok yakın.. 🙂

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *