ana kucagi

Ana kucağı nedir, ne değildir 🙂 İsminin bende çağrıştırdığı şey kucakta taşımakla ilgili bir şeymiş gibi geliyor, ama gayet yatak gibi birşey bu ana kucağı. Biz bu arkadaşı kızımız yaklaşık 1 aylıkken edindik. Emin de olamamıştık, çok gerekli mi değil mi filan diye ama ağlamasına karşı birşeyler yapmaya çalışırken işte bunu da alıvermişiz 🙂 İşe yaradı mı derseniz, tabi ki hayır.

Arkadaşlarımdan gördüğüm kadarıyla, bebeklerini ana kucaklarına koyduklarında bebekler kendi kendilerine orada durabiliyorlardı. Bebek taşımaya henüz kasları alışkın olmayan anne-babalar da bir nebze de olsa dinlenebiliyorlardı ya da en azından tuvalete gidebiliyorlardı. En temel ihtiyaçlarını karşılamak imkansız olabiliyor çünkü bazen. Ama bizim kızımız ana kucağını çok sevmedi. Yatar pozisyona geldiği anda ağlıyordu. 3 ay olana kadar doğru düzgün kullanamadık. Sonra yavaş yavaş devreye girdi. Ben ekspres kahvaltımı yaparken koyuyordum, önüne başka oyuncaklar filan da asıyordum. O, oyuncaklara bakınıyorken ben hızlıca kahvaltımı yapıyordum. Aslında mideme indiriyordum diyeyim çünkü o kadar hızlı yiyordum ki mideme indiriyordum demek daha doğru olur 🙂 Ağladı ağlayacak diye hızlıca yemekten.. Neyse, bir ara ben kahvaltımı yaparken, o ana kucağında uykuya dalmaya başladı. Çok hoşuma gitti bu durum çünkü o zaman bebeğimi nasıl uyutacağımı bilmiyordum. Derken yine pek haz etmemeye başladı ana kucağından. Daha sonra 4 aylık olduğunda mama sandalyesine daha oturamazken ama yavaş yavaş elma püresi ıvır zıvır yemeye başladığında mama sandalyesi olarak kullandım bunu.

Şimdi ana kucağında ağlamadan duruyor ama maalesef artık güvenli değil. Oturmaya başladığından karın kaslarını kasarak oturur pozisyona gelmeye başladı ve kafa üstü düşebilir. O sebepten artık boşa çıkmıştı bu nesnemiz ki ben onu birine verene kadar artık başka bir amaçla kullanıyorum: Dışarı çıkacağımız zaman, kızımı kucaklamışken ayakkabılarımı giymem imkansız, o sebepten minnoşu buraya yatırıyorum. Artık hoşuna da gidiyor, o eski günlerini yad ederken ben ayakkabılarımı giyiyorum 🙂

Sevgili küçük kızım büyüdükçe eşyaları yavaş yavaş boşa çıkmaya başladı. Ev sürekli bir sirkülasyon halinde, yenileri alınıyor, eskileri veriliyor filan. Ama bu ana kucağı bir süre daha bizimle anlaşılan 🙂

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *