IMG_3341Şirin artık 2 yaşına girdi. “2 yaş” artık bazı şeylerin sınırı. Örneğin emzik emmek bunlardan biri. Bu yaş bebeklik ile çocukluğu da ayıran bir sınır olduğundan ve oral dönemini de artık tamamladığından emzik konusu bir nihayete erdirilmeli.

Memeyi 19 aylıkken bırakmıştı örneğin, (meme bırakma deneyimimizi de bi ara anlatırım), emzik bırakma sürecini de geride bıraktığımız için söyleyebilirim ki 18-19 ay birşeylere son vermek için doğru zaman. Şirin 18-19 aylıkken daha kabulleniciydi, şimdi ise “ısrarcı“.

20161202_072119-2Şirin geceleri uyurken ve öğlen uykusunda emzik emiyordu ve son zamanlarda uyandığında da emmek istiyordu. Hatta sabah uyandığında evden çıkana kadar emzik emiyordu. İstemesem vermeyecek emziği neredeyse, “Annecim, dışarıda emzik emmiyordun ya hani” diye alıyordum. O da gayet gönülsüz veriyordu emziğini.

Neyse. Gel gelelim, emzik bırakma konusunu gelişimsel pediatri uzmanı doktorumuza danıştık, onun önerdiği şekilde bir yol izledik.

IMG_20151210_223319

Doktorumuzun önerisiyle Şirin’i bu “emzik bırakma günü“ne yavaş yavaş hazırlamaya başladık. İlk önce, uykuya dalar dalmaz emziğini ağzından aldık ve kaldırdık. Uyanınca emzik vermedik. İlk başlarda üzüldü, huysuzlandı ama sonradan “uykudan sonra emzik emilmez” durumunu normalleştirdi. Bu arada, ara ara da emziğini artık tamamen bırakacağından da bahsediyoruz. Doğum gününü emzik bırakma günü yaptık. O gün kutlama yapıp, pasta keseceğiz ve mum üfleyeceğiz, doğum günü şarkısı söyleyeceğiz, herkes gibi sen de emziksiz uyuyabileceksin artık diye motive ediyoruz. Mum üflemek ve şarkı söylemek gibi şeyler cazip geliyordu tabi ki ama emzik konusuna itiraz ediyordu. Asla polemiğe girmedik ve ikna etmeye çalışmadık. Bu şekilde onun, içsel olarak hazırlanmasını sağladık.

20170314_231646-2
Emzik bırakma çizelgesi

O günün geldiğini algılayabilmesi açısından da bir çizelge yaptık. Bu yaş çocuklarında zaman algısı olmadığı için gün kavramını bu çizelgeden takip edecektik. Hedef gün gelene kadar her gün uyumadan önce çizelgedeki bir kutucuğu karaladık.

Bizim çizelgemiz şöyleydi: 9 tane kutucuk çizdi eşim bir kağıda. Bu kutucukların üzerine günlerin numaralarını yazdık (Biz 9 Ocak’ta bırakmayı planlamıştık, 1 Ocak’ta başladığımız için de 9 kutucuk çizdik.). Son kutucuk doğum gününün olduğu gün, bunu ona söyledik. Eşim de o kutucuğun üzerine çöp adamdan bizi çizdi, bir pasta ile birlikte.

Akşamları yatma vakti geldiğinde Şirin’e bir kalem verdik, sıradaki kutucuğu kendisi karaladı. Bunu her akşam yaparken ona mevzuyu açtık yine 🙂 Son kutucukta da iyice kabullenmişti durumu artık. O akşam ilk defa emziksiz yattı ama şansını denemek için tekrar istedi emziğini. Durumu hatırlatınca mızırdadı ama sonra “Emjikşij uyyim yeyse” dedi ve uykuya daldı 🙂 Birkaç gün boyunca yine aynı durumlar oldu. Hatta iyice bıraktıktan sonra bir seferinde yatırırken “Emjik var mı?” diye bir soru bile yöneltti 🙂

Şimdi emzik meselesinin üzerinden 2 ay geçti. Bize öyle geliyor ki bu süreci çok güzel atlattık; onu kandırmadık, dürüst davrandık, duygularına saygı duyduk, içsel olarak hazırladık ve iyi iş çıkardık. Darısı sizin çocukların başına diyelim.

1 comment on “Emziği Nasıl Bıraktık?”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *